آمدی نیمه خالی را پر کنی همه را خالی کردی و رفتی....
خواب های شبانه ام همه تعبیره گذشته اند...........
کاش فصل های زندگی هم مثل فصل های سال
از هم جدا بود.......
کاش جدا بود.......
به این نتیجه رسیده ام که بی مصرفم
تصمیم به دوئل گرفته ام
با حقیقتی که سخت تسلیم آنم
و دست آخر همه چیز ختم می شود به
اطاق مشاوره...
این همه جبر!! با این یه کم صبر؟؟!!
بی بهانه پر بهانه ترینم کردین!!!...
آرزوهایم را یک به یک قایم می کنم...
همچنان جای خالیت با وجود انبوه جمعیت خالیست...
